Biuro do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych

Otwórz stronę: biuletyn informacji publicznej
| English version

O Biurze

Zadania i kompetencje

I. Podstawowe zadania Biura, wynikające z ustawy o substancjach i preparatach chemicznych

  • Gromadzenie danych dotyczących preparatów niebezpiecznych oraz informacji dostarczanych przez Europejską Agencję Chemikaliów dotyczących substancji;
  • Udostępnianie danych dotyczących substancji niebezpiecznych i preparatów niebezpiecznych służbom medycznym i ratowniczym;
  • Współpraca z innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej oraz z Komisją Europejską jako właściwy urząd wyznaczony do wykonywania zadań administracyjnych określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliów;
  • Współpraca z innymi państwami członkowskimi Unii Europejskiej,  Konfederacją Szwajcarską lub państwami członkowskimi Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz Komisją Europejską, jako właściwy urząd wyznaczony do wykonywania zadań administracyjnych określonych w przepisach Unii Europejskiej dotyczących detergentów;
  • Pełnienie funkcji właściwego organu określonego w art. 121 rozporządzenia nr 1907/2006  (REACH) i w art. 8 rozporządzenia nr 648/2004 (w sprawie detergentów) oraz wyznaczonego organu krajowego określonego w art. 4 rozporządzenia nr 689/2008 (w sprawie wywozu i przywozu niebezpiecznych chemikaliówm  wdrażającego w Unii Europejskiej Konwencję Rotterdamską)
  • Utworzenie i prowadzenie Krajowego Centrum Informacyjnego ds. REACH i CLP – Zgodnie z art. 124 rozporządzenia (WE) 1907/2006 (rozporządzenia REACH) i art. 44 rozporządzenia (WE) 1272/2008. Działalność informacyjna w zakresie rozporządzeń REACH i CLP. Głównym zadaniem Krajowego Centrum jest udzielanie producentom, importerom, dalszym użytkownikom i wszelkim innym zainteresowanym stronom (szczególnie małym i średnim przedsiębiorstwom) porad i wskazówek dotyczących ich odpowiedzialności i obowiązków wynikających z przepisów rozporządzeń REACH i CLP.
  • Współpraca z organizacjami międzynarodowymi dotycząca substancji i preparatów - udział Biura do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych w pracach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) i innych organizacji międzynarodowych (UNEP, SAICM, HELCOM, IFCS);
  • Przyjmowanie i gromadzenie danych dotyczących prekursorów kategorii 2 określonych w przepisach o przeciwdziałaniu narkomanii; . - Na podstawie art. 44 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485, z późn. zm.);
  • Udzielanie zgody na zastosowanie alternatywnej nazwy rodzajowej -Na podstawie art. 25 ust. la ustawy o substancjach i preparatach chemicznych;
  • Kontrolowanie i weryfikowanie spełniania przez jednostki badawcze zasad Dobrej Praktyki Laboratoryjnej, monitorowanie badań, oraz nadawanie i cofanie uprawnień do wykonywania wymaganych ustawą badań.

Przepisy regulujące obrót chemikaliami, które leżą w kompetencji Biura obejmują substancje i preparaty stosowane w zakładach przemysłowych, a także będące produktami dostępnymi dla konsumentów. Obrót i stosowanie wielu innych grup chemikaliów regulowane są oddzielnymi przepisami, które nie należą do zakresu działalności Biura.

Zakres kompetencji Biura nie obejmuje: produktów leczniczych, środków spożywczych, środków żywienia zwierząt, środków ochrony roślin, kosmetyków, amunicji, wyrobów medycznych inwazyjnych i nawozów (w zakresie regulowanym przez przepisy o nawozach).

Preparaty Niebezpieczne

Wprowadzenie do obrotu preparatu niebezpiecznego wymaga poinformowania Inspektora do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych. Obowiązek uzyskania danych wymaganych przy informowaniu Inspektora, spoczywa na pierwszym uczestniku łańcucha dostaw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Prekursory narkotyków Kategorii 2

W myśl ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, prekursory są to substancje, które mogą być przetworzone na środki odurzające lub substancje psychotropowe, albo też mogą służyć do ich wytworzenia. Prekursory dzieli się na grupy w zależności od możliwości ich zastosowania do produkcji środków odurzających, substancji psychotropowych lub innych prekursorów. Tylko prekursory grupy IIA-R, muszą zostać zgłoszone Inspektorowi do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych. Zgłoszenia należy dokonać najpóźniej w dniu wprowadzenia do obrotu.

II. Informowanie o chemikaliach

Skuteczna ochrona zdrowia ludzi i środowiska wymaga wymiany informacji pomiędzy wszystkimi instytucjami, organizacjami i osobami zainteresowanymi bezpieczeństwem chemicznym w Polsce i w Europie.

Realizując te zadania Biuro:

  • udostępnia informacje o przepisach prawnych dotyczących substancji i preparatów chemicznych;
  • gromadzi dane dotyczące niebezpiecznych substancji i niebezpiecznych preparatów;
  • udostępnia służbom ratowniczym i medycznym informacje dotyczące niebezpiecznych substancji i niebezpiecznych preparatów;
  • współpracuje z organizacjami międzynarodowymi i instytucjami Unii Europejskiej w kwestiach dotyczących substancji i preparatów chemicznych.

III. Nowe prawodawstwo

Biuro do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych uczestniczy w opracowywaniu przepisów dotyczących chemikaliów.

Biuro:

  • uczestniczy w pracach Rady UE i Komisji Europejskiej podczas tworzenia i zmian przepisów dotyczacych chemikaliów;
  • opracowuje projekty polskich przepisów prawnych, dotyczących chemikaliów, dostosowujących ustawodawstwo polskie do prawodawstwa UE i umów międzynarodowych;
  • przedkłada Ministrowi Zdrowia propozycje nowelizacji istniejących przepisów;
  • uczestniczy w pracach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) oraz Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) dotyczących substancji i preparatów chemicznych.

IV. Dobra Praktyka Laboratoryjna

Biuro jest odpowiedzialne za wprowadzenie na terenie Polski systemu Dobrej Praktyki Laboratoryjnej (DPL), czyli uznawanego w Unii Europejskiej zbioru procedur i standardów pracy w jednostkach badawczych.

Biuro:

  • weryfikuje spełnianie zasad DPL przez jednostki badawcze
  • nadaje lub cofa jednostkom badawczym uprawnienia do wykonywania badań wymagających spełniania zasad DPL
  • monitoruje wykonywane w takich jednostkach badania pod względem spełniania zasad DPL